Koning
Nu zag ik daarnet dat er, vooruitlopend op de Annie M.G. Schmidt-week (wat dat ook moge zijn), een verkiezing is van hét versje van Annie.
Meestal hou ik me verre van dat soort verkiezingen, maar nu schoot me meteen de verwende koning aan het ontbijt te binnen. Een mooi, ritmisch gedicht over een verveelde potentaat die een onwaarschijnlijke hoeveelheid etenswaren ter tafel laat brengen, totdat zijn gefrustreerde eega hem de straat op schopt.
Het is het ideale voorleesvers, met een lange aanloop naar een prachtig terloops einde.
Waar de koning trek in had
Maar Knelia! zei de koning
al tegen de koningin.
kijk hier op dit potje staat honing
en er zit geen honing meer in!
De koningin zat te beven
en vroeg aan de keukenmeid:
Och, wil je wat honing geven
voor Zijne Majesteit?
Maar toen de koning de honing zag
toen wou hij toch liever maar hagelslag.
Hij greep naar de hagelslagtrommel
en zei tot de koningin:
Wat is dit nu weer voor den drommel,
er zit geen hagelslag in!
De koningin zat te beven,
en vroeg aan de keukenmeid:
Och, wil je wat hagelslag geven
voor Zijne Majesteit?
Maar toen de hagelslag er was
toen wilde de koning rammenas.
De rammenas kwam en toen, helaas,
wilde de koning pindakaas
en toen de pindakaas er kwam,
wilde hij enkel een boterham.
Maar, zei hij met bulderende stem,
ik wil op die boterham bosbessenjam.
En toen de bosbessenjam er stond
wilde hij liever een suikerklont
en toen de suikerklont kwam zei hij:
Nu wil ik toch liever frambozengelei
en toen wou hij muisjes en toen wou hij pasta
en toen zei de koningin eindelijk: Basta!
En zo ging Zijne Majesteit
de straat op zonder zijn ontbijt.
Daar stond hij te huilen, en wie kwam daar an?
De ijscoman, de ijscoman!
Toen at de koning een liter ijs
vlak voor 't koninklijk paleis.
Joehoe, riep de koning, Knelia, schat,
dít was nu, waar ik trek in had!
3 Comments:
At 14 april, 2007 13:00, Misha said…
Je hoeft geen kinderen te hebben om je straffeloos te kunnen wentelen in nostalgie voor wat betreft boeken en speelgoed! Ik kan het weten.
Niks mis overigens met Annie M.G. Maar inmiddels vind ik haar 15 minuten wel een beetje om. Om de een of andere reden roept ze bij mij dezelfde vage weerstand op als Zweedse kinderboeken en -series. Het is allemaal wel mooi en goed, maar het is ook zo onuitstaanbaar braaf. Zelfs het subversieve element is keurig voorgekauwd en daardoor tandeloos.
Nou weet ik ook wel, je moet het in z'n context en in z'n tijd plaatsen. En in de kale jaren vijftig en zestig was de impact van Annie natuurlijk groter dan tegenwoordig. Maar toch. Voor de lol zou ik het nu niet meer lezen.
Richard Scarry, dát is ware kunst! Dichtregels als
kijk eens hier kijk eens daar
Ik spring over de kandelaar
Of
Tom de rakker
Liep naar de bakker
Hij gapte een koek
En verdween om de hoek
Of het onsterfelijke
Links zit Dick
Rechts zit Keetje
Zij eet veel
Hij maar een beetje
Ja mensen, dát is poëzie@
At 15 april, 2007 01:54, Anoniem said…
Ach, zal ik dan ook maar mijn St-Eentje bijdragen? Als onze gedachten elkaar treffen:
Rijk verleden
Ik was dronken toen ik je ontmoette
ik was dronken toen ik je verloor
Wat kan er toch een hoop gebeuren
tussen twee dronkenschappen door.
At 16 april, 2007 21:26, Sandra said…
St-1: toch niet weer alleen?
En Misha: Ik ben inmiddels ook wel klaar met Dikkertje Dap en Jip en Janneke. Maar er zijn veel dingen van Annie die (wat mij betreft) nog steeds erg prachtig zijn. Ik ben bijvoorbeeld een groot Schaap Veronica-liefhebber (helaas is daar bijna niks van te vinden om naar door te linken). En los van de inhoud vind ik dat ze soms fantastisch met taal omspringt. Maar goed, we hebben het er nog wel eens over.
Een reactie posten
<< Home